Binnenkijken in Noordwijk bij Pauline (53 jaar, gastvrouw bij BDO) en Ronald (54 jaar, als zzp’er gericht op retail). Dagelijks genieten ze van het strand om de hoek. Er is altijd wel ergens een zandkorrel in huis en de frisse zeelucht ruik je al bij het openen van de ramen. Ondanks dat beiden een appartement met weinig eigen grond eromheen niet gewend waren, voelt de natuur in huis dichtbij. Ze wonen zowat in de winkelstraat waar altijd iets te beleven valt, zeker in het hoogseizoen zodra toeristen het plaatsje massaal weten te vinden.
Eigenlijk kwamen ze per ongeluk in deze plaats terecht, voor Ronald zijn werk kwam het gunstig uit. Inmiddels zijn de twee verknocht aan deze woonplek zo dichtbij het strand. De wijk waar ze nu zitten heeft hun voorkeur, het oogt heel gemoedelijk en heeft gezellige winkelstraatjes. Het vinden van een huurwoning was nog best lastig. In Noordwijk zijn de meeste huizen uitsluitend voor de verkoop. De ruimte in de woning en de enorme raampartij, het hoge puntplafond en de locatie deed voor hen twee de twee de knoop doorhakken. In dit appartementencomplex wonen zowel veel jongeren als ouderen en alles ertussenin. De meeste jonge stellen zitten hier tijdelijk in afwachting van een huis dat nog wordt gebouwd. Het appartement was net gerenoveerd toen ze het betrokken. Het was een kwestie van enkel de spullen verhuizen, dat was wel een luxe. 
'De hoogte van het plafond, daar vielen we gelijk voor.'
Het bureautje in de woonkamer stond vroeger bij Ronald op de slaapkamer. Als klein jongetje zat hij daaraan te knutselen. Daarop staat een vaas die een recentelijke vondst is van een kringloopwinkel om de hoek. Hij is van paars glas dat aan de onderkant doorloopt in turquoise. Het leent zich ervoor om wat spannends mee te doen, wat moet nog gevonden worden. 
Pauline: 'Op zonnige dagen begin ik mijn ochtend met een kopje thee in de vensterbank bij het open raam. Buiten komt de wereld tot leven, je ziet mensen naar hun werk gaan en moeders die hun kinderen naar school brengen. We wonen boven een parkeergarage en de vrachtwagens leveren hun spullen voor de winkels. Er gebeurt zo vroeg al een hoop, zonder dat je er zelf last van hebt want je kijkt er eigenlijk gewoon bovenop. Dat is altijd een fijn begin van de dag.’
Naast de bank staat een enorme plant, in het tuincentrum leek hij erg leuk. Een paar weken na het maken van de foto’s hebben ze hem ingeruild voor een kleiner exemplaar. De plant bleef onophoudelijk groeien en het leek alsof hij transpireerde. Er stroomde steeds water over de bladeren in de richting van de houtenvloer. Dat was geen succes, er lagen allemaal kleedjes en handdoeken omheen om het water op te vangen. Ondertussen was de plant topzwaar geworden en kukelde hij steeds ondersteboven. De nieuwe aanwinst is een stuk beter hanteerbaar. 
'De eerstvolgende werkdag lag ik om negen uur 's ochtends op de stoep van de kringloopwinkel.'
Het interieur is een verzameling van oude spullen waar nieuwe benodigdheden aan toegevoegd zijn. Er zitten hele oude items tussen, van ooms en tantes, opa’s en oma’s en vaders en moeders. Sommigen van hen zijn al overleden, de herinneringen in huis zijn daardoor extra kostbaar. ‘Zo hebben we een hoop serviesgoed gekregen. Het meeste daarvan staat in de kast naast de bank. 'Ik durf hem zelf eigenlijk niet eens te openen. Zowel de kast als de inhoud zijn oud en dierbaar.' De vloerkleden in het midden van de kamer zijn gekocht op internet, de overige in huis komen uit Ronald zijn familie. Het zitje bij het raam met de twee fauteuils is heerlijk om even weg te kruipen. De grijze variant was van Ronald en de kleinere fauteuil zag Pauline tijdens het Paasweekend in een etalage staan bij een kringloopwinkel in Noordwijk. De eerste werkdag daarop stond ze om negen uur voor de deur om de stoel te bemachtigen. Juist de niet alledaagse combinatie tussen oud en nieuw en klassiek en kitsch geven een spannend effect.
Ondanks dat er met de verhuizing een hoop werd meegenomen, was er ook nog wel het één en ander nodig om het interieur compleet te maken. Al snel vonden ze in de omgeving een geschikte brocante winkel voor allerlei interieur benodigdheden. De zaak is tegelijkertijd een zorgboerderij, het biedt werk aan mensen met een verstandelijke beperking en creëert een plek om mooie vondsten tegen te komen. Zo komt de eettafel er vandaan, de kast in de terraskamer en de ladekast in de gang. Bij het rondneuzen struinde ze in een hoekje op de vaas die op tafel staat. Pauline: 'Hij is mooi van lelijkheid. De porseleinen bloemen op de buitenkant maken hem helemaal kitsch. Door de combinatie met de stoere tafel past het toch weer leuk in huis.' Ze konden hem gewoon niet laten staan en kregen de vaas uiteindelijk cadeau doordat ze zulke goede afnemers waren.
'De kastenwand is een ode aan het leven, hij staat vol dierbare herinneringen.'
In de eethoek staat een houten tafel die gekocht is bij een brocantezaak in de buurt. De stoeltjes eromheen zijn een project geweest van Pauline. Die haalde ze allemaal zelfstandig uit Zweden om ze vervolgens op te knappen en opnieuw te stofferen. Een aantal zijn er ook van verkocht, maar gelukkig zijn er nog genoeg bewaard voor rondom de tafel. In de boekenwand staan een hoop herinneringen uitgestald. Van fototoestellen, boeken, servies tot ouderwets speelgoed. Alles in de kast heeft wel weer een eigen verhaal, dat maakt het een bijzondere plek en de trots van het huis.
In de kast staat een heel oud boek over Deventer, de stad waar beiden zijn opgegroeid. Tijdens de verhuizing kwam het weer boven water en vonden ze een afbeelding met de school waarop ze elkaar hebben ontmoet. Hij staat nu in de kast open op de bladzijde van het oude pand. Daaronder twee fotolijsten met rechts een vroegere winkel van een oom van Ronald. De houten barometer hing bij Pauline in het ouderlijk huis. Het kleurrijke boek op de onderste plank is een zelfgemaakte verzameling afbeeldingen waar je vrolijk van wordt. 
'Met een tuin van tien planken is een terraskamer zeer welkom.'
Eén van de twee extra kamers is omgedoopt tot terraskamer. Deze ruimte heeft openslaande deuren naar een klein terrasje voor de deur. Vandaar de veelbelovende naam: terraskamer. De kleinste van de twee ruimtes is nu een slaapkamer waar precies een bed en een kastenwand in passen. Het voordeel van deze indeling is dat je de openslaande deuren naar het terras nu vaker openzet. ‘Als we bezoek hebben lopen we met het zonnige weer nu vaak door deze ruimte naar binnen en buiten. Zodra het een slaapkamer is doe je dat toch liever niet.’ Het is nu een heerlijke ruimte om een boekje te lezen of te knutselen met de frisse buitenlucht erbij. In de woonkamer is er enkel in de ochtend zon, daarna draait hij naar de terraskamer waar je tot laat van de zon kunt genieten.
Met zo’n tien vlonders bij elkaar heb je de tuin wel gehad. Ga je op je tenen staan dan zie je de vlag van hotel Huis ter Duin dat aan zee ligt. Met tien minuten fietsen zit je op het strand. Dat is zo dichtbij, dat je het eigenlijk je achtertuin kunt noemen. ‘Op een zomerse avond gaan we na het eten bij een strandzaak even een kop koffie drinken of een strandwandeling maken. In de garage hebben we een oude groene Kever staan, soms maken we dan even een ritje over de boulevard. Het is een toeristisch plaatsje waardoor je jezelf altijd een beetje op vakantie waant. Dat maakt weer goed dat je bij huis niet zoveel ruimte hebt.'

Ook het bekijken waard

Back to Top