Binnenkijken bij Fleur (20 jaar, student industrieel productontwerpen aan de Haagse Hogeschool). Heeft een eigen studio in een studentencomplex net achter station Hollands Spoor. Haar interieur is een verzameling aan spullen. Van erfstukken tot kringloopvondsten en souvenirs van mooie reizen. Door bedachtzaam om te gaan met de ruimte beschikt het over alle gewenste benodigdheden. 
Inmiddels woont Fleur twee jaar in Den Haag. Voor haar studie is ze vanuit Zeeland deze kant opgekomen. Zodra de mogelijkheid zich voordeed om te vertrekken, pakte ze die kans gelijk. Altijd had ze al het gevoel niet op haar plek te zijn in Zeeland, de overgang was even wennen maar na een week voelde zich meer thuis dan ooit tevoren. Of ze ooit nog teruggaat verhuizen? Die kans acht ze niet groot, misschien als ze heel oud is verteld ze lachend. 
"De kale wand is per toeval ontstaan en fungeert nu als low-budget inspiratie voor medebewoners."
De studententoren is nu 12 jaar oud en Fleur is ongeveer de vierde of vijfde bewonder van deze kamer. In eerste instantie trof ze de ruimte aan met zwart behangen muren en her en der nog wat wit. Met emmers vol witte verf is ze rigoureus te werk gegaan, met gevolg dat het behang snel weer losliet. Op aanraden van een vriendin heeft ze alles eraf gehaald en met een verrassend resultaat. De kale wand is per toeval zo gekomen en was geen vooropgezet plan. Toch volgen vele medebewoners deze low-budget oplossing voor een karakteristiek effect. Sowieso is haar kamer een inspiratiebron voor anderen. Fleur: ‘Als de deur openstaat wil er nog weleens een etagegenoot rondkijken en zich bijvoorbeeld afvragen waar mijn wasmand staat. Terwijl die niet eens bijzonder verstopt staat, gewoon in de badkamer. Toch verwonderen medebewoners zich altijd over de indeling.’
"Het Perzische tapijt is een mooie herinnering aan vroeger."
‘Mijn lievelingsplekje plek in huis is de bank, vanaf daar heb je overzicht en kan je zowel de kamer inkijken als naar buiten.’ Aan deze kant van het gebouw is er niet zoveel bedrijvigheid, toch zie je altijd wel wat. Doordat je zo hoog zit geeft het Fleur een gevoel van vrijheid. Er wonen zo'n 320 studenten in het ronde gebouw. Iedereen heeft zijn eigen studio, maar er zijn ook gezamenlijke ruimten. Zodra de deur opengaat kom je in de kern van de toren waar er niks te raden overlaat dat je je in een studentenwoning bevindt. De muren zijn vol gekrijt met allerlei teksten en in de gemeenschappelijke ruimte zijn nog wat overblijfselen van een huisfeest. Fleur: 'Om hier te mogen wonen moet je ingestemd worden, ik had tiramisu gemaakt die lekker genoeg was dat ik de nieuwe buurvrouw mocht worden.' 
Het Perzische tapijt lag altijd bij haar opa en oma in de gang. Fleur: ‘We zijn ongeveer tegelijkertijd verhuisd en ze zijn een stuk kleiner gaan wonen waardoor er een heleboel weg kon. Waaronder dit kleed wat ze van mij echt niet mochten verkopen. Ik ben er nu heel blij mee en het is een mooie herinnering aan vroeger.’ De poef komt uit Marrakesh en was een geschenk van haar ouders. Ook de zelfgemaakte zwart-wit foto's aan de wand brengen een herinnering aan een mooie reis met zich mee.
"Met kamerplanten creëer je zelfs midden in de stad nog het frisse gevoel van groen."
Groene vingers heeft Fleur eigenlijk pas ontwikkeld sinds de plantentrend. Een vriendin heeft haar aangestoken door steeds stekjes cadeau te geven. Langzamerhand ontstond de liefde voor groen in het interieur. ‘Zeker zo midden in de stad, zonder uitzicht op natuur, creëer ik de frisse gezelligheid van planten nu gewoon binnen.’ Het olifantje achter de bank stond vroeger op de kast bij haar opa en oma. De paar boeken die er liggen zijn voornamelijk leerzame varianten die je gemakkelijk vaker leest. Door gebrek aan ruimte leest Fleur tegenwoordig het meeste via de e-reader. Zo heb je alles bij de hand, maar kost het je amper opbergruimte. 
Het inrichten van een interieur doet ze het liefst op gevoel. Bij het indelen van deze kamer was rust het voornaamste uitgangspunt. Aangezien alle bezigheden in dezelfde ruimte gebeuren wilde ze dat er een plezierige balans zou zijn. Door de ruimte goed te benutten is er nu de mogelijkheid voor een etentje aan de bar, ontspannen op de bank, studeren aan het bureau en een rustgevende nachtrust in bed. ‘Als ik iets tegenkom, weet ik vrijwel direct of het bij mij past. Toch kan ik mijn stijl niet onder een bepaalde noemer vatten, het liefst combineer ik gewoon alles.’ De mix aan stijlen, souvenirs van reizen en kringloopvondsten zou ze zelf eerder een bij elkaar geraapt zooitje noemen en toch past het bij elkaar.
"Ik koop regelmatig spullen zonder het nodig te hebben, in de hoop dat ze ooit wel van pas komen."
Het bureau is de beste vondst die ze ooit heeft gehad. ‘Ik heb hem in Zeeland op de kop getikt voor 20 euro. Hij heeft een hele tijd bij mijn ouders gewacht totdat ik hem kon gebruiken. Ik ben zo iemand die dingen koopt zonder het gelijkt nodig te hebben, in de hoop dat het later wel van pas komt.’ Gelukkig komt het bureau nu volledig tot zijn recht in de ruimte. De poster aan de linkerkant heeft ze meegenomen van een reis uit Thailand. ‘Zodra je herinneringen verwerkt in je interieur, maak je het een stuk persoonlijker.’ De klompjes aan het bord boven het bureau zijn van Fleur zelf geweest. Ook hangt er een tegeltje als aandenken aan een vakantie in Albufeira. De metrokaartjes verwijzen naar een tripje Londen met haar ouders tijdens oud en nieuw. Op de foto rechtsonder staat ze samen met een vriendin. Ze kenden elkaar op dat moment nog maar net en sindsdien slaan ze geen photobooth meer over. ‘Een selectie van de leukste dingen die ik heb meegemaakt zijn op dit rek terug te vinden, ik heb graag herinneringen om me heen.’
Het kleed op de bank heef ze gekregen van haar tantes als welkomcadeau voor haar nieuwe onderkomen. ‘Ik had behoefte aan wat meer kleur, naar mijn idee werd het totaalbeeld wat flets. Dit plaid zet dat contrast weer recht. Als ik deze kamer nu opnieuw mocht inrichten zou mijn accentkleur roze worden. De laatste tijd word ik er steeds door aangetrokken.’ Met een interieurproject bij haar nichtje, die ook in haar roze periode zit, kan ze wat dat betreft haar geluk niet op. Een ruimte vanaf nul opbouwen geeft haar drang naar creativiteit voldoening. Naast haar studie maakt ze graag interieurontwerpen voor anderen. In eerste instantie nog bij kennissen en familie, maar het liefst focust ze zich op de grotere gebouwen zoals kantoor- en winkelpanden. 

Ook het bekijken waard

Binnenkijken: Hillegersberg
Deze lichte woning is gelegen aan het kanaal dat de Bergse Plassen met elkaar verbindt. Op een zonnige dag varen er heel wat bootjes voorbij. Binnen bestaat het interieur uit een combinatie van designeritems en Thaise invloeden.
Binnenkijken: Steenbergen
Zodra je allebei uit het ouderlijk huis vertrekt en nagenoeg geen meubels meeneemt ligt er een gigantische wereld aan interieuropties voor je open. Er werd gekozen voor een lichte oase waar natuurlijke kleuren en materialen de basis vormen.
Binnenkijken: Leiden
Met deze hoekwoning in het centrum van Leiden proberen passanten dagelijks een glimp van het interieur op te vangen. Het is niet groot, maar de hoge ramen geven een unieke lichtinval. De accentkleur okergeel vormt de rode draad.
Binnenkijken: Noordwijk
Vele herinneringen zijn samengekomen in deze ruimtelijke woning met hoge plafonds. Aan alles in dit interieur zit een verhaal vast. De boekenkast biedt plaats aan de waardevolle spullen en is daarmee een museumstuk en een eyecatcher tegelijk.
Binnenkijken: Delft
Een lichte bovenwoning op loopafstand van hartje centrum. Een huis dat leeft en vol staat met herinneringen. Het interieur heeft Zweedse invloeden, is gevuld met tweedehands vondsten en een creatieve leefstijl.
Binnenkijken: Den Haag
Met het strand op loopafstand woont het gezin in dit karakteristieke pand. Een interieurmix afkomstig uit studenthuizen, met moderne rode details en tweedehands spullen. Vanuit de lichte open keuken loop je door de openslaande deuren de grote stadstuin in.
Back to Top